Tom Lock Griffiths, 2016, Y DU, 19 mun

Ar gael Hydref 27 - Tachwedd 1

Rhybudd cynnwys: Mae’r ffilm hon yn ymdrin â themâu iselder, hunanladdiad a galar

Mae Waterfall yn 'ffilm draethawd' wedi'i seilio ar ddarnau o destun a ysgrifennwyd gan yr awdur-gyfarwyddwr Tom Lock Griffiths tua 10 mlynedd wedi hunanladdiad ei fam. Roedd rhai o'r darnau ysgrifennu yn ymwneud â'r rhesymau am ei hunanladdiad a sut roedd yn teimlo amdano, roedd eraill yn ymwneud â'r rhaeadr yng Nghymru lle’r oedd ei lludw wedi'i wasgaru ac roedd rhai ohonynt yn feddyliau digyswllt am wrando ar synau'r amgylchedd lle'r oedd yn byw yn Llundain. Pan symudodd i fflat bach uwchben loc ar gamlas dwyrain Llundain, roedd synau dŵr rhuthro a oedd yn ei gadw'n effro yn y nos, yn cynnig ffordd i wau'r holl ddarnau gyda'i gilydd. Trwy wrando ar synau dŵr, gallai gludo'i hun yn ôl i Raeadr Pistyll a dychmygu'r amser a dreuliodd yno fel dyn ifanc, a’r amser y gwasgarodd ei Dad lludw ei fam. Trwy’r weithred hon o wrando a meddwl am ddŵr, daeth Tom o hyd i drosiad ar gyfer ymchwilio’n ddwfn i’r isymwybod; Roedd ceisio cofio’r digwyddiadau o amgylch hunanladdiad ei fam fel suddo'ch hun mewn tirweddau dyfrllyd prin wedi'u goleuo.

 

Roedd dioddef o iselder ysbryd, fel y gwnaeth ef a'i fam, fel gweld y byd trwy brism y bydoedd tanddwr hyn, wedi eu poblogi gan chwyn dŵr du yn siglo a llaid yn chwyrlïo. Trwy gydol y ffilm, mae Tom yn gofyn iddo’i hun a yw’n barod i fynd yn ôl i Lanrhaeadr-ym-Mochnant ym Mhowys, y pentref ger y rhaeadr, neu a yw’r daith feddyliol hon, gan archwilio dyfnderoedd tywyll ei dirwedd fewnol yn ddigon. A thrwy ofyn y cwestiwn hwn, daw Waterfall yn ymgais i ddod i delerau â hunanladdiad ei fam a'i frwydr gydol oes ei hun ag iselder. Yn y diwedd mae Tom yn gadael y daith yn ôl i galon Cymru i ddychymyg y gynulleidfa. Daw'r ffilm i ben, gyda'r awgrym o ddechrau taith nid diwedd un. Yn y ffilm Waterfall, rydyn ni i gyd yn cael ein gwahodd i feddwl pa deithiau y bydd angen i ni eu gwneud neu beidio er mwyn dechrau ar ein prosesau iacháu ein hunain.Llanrhaeadr-ym-Mochnant in Powys, the village adjacent to the falls, or whether this mental journey, exploring the murky depths of his interior landscape is enough. And by posing this question, Waterfall becomes an attempt to come to terms with his mum’s suicide and his own life-long struggle with depression. In the end Tom leaves the journey back into the heart of Wales up to the imagination of the audience. The film ends, with the suggestion of a beginning of a journey not the end of one. In the film Waterfall, we are all invited to think about what journeys we may or may not need to make to begin our own processes of healing.

cy

subscribe

Subscribe to the event newsletter and get the latest information delivered direct to your inbox